Başlıksız Şiir

 Başlıksız Şiir
Okunuyor Başlıksız Şiir

Ben şiir olsam sana yazılırdım, diyordu şair..
Ben şiir olsam da şairi sen olmazdın ..
Unuturdun ,
Hangi kelimenin hangi anlamı taşıdığını.
Görür gibiyim ,
Daha ikinci mısrada kafiyeyi yakalayamadığını ..
Susardın ,
Kimsesiz bırakırdın benim olduğum satırları .
Ben şiir olsam yazılırdım ,
Yazılırdım da şairi ben olurdum bu başlıksız şiirin .
Senin gözlerinde yaşararak kaleme alırdım kendimi ,
Bir damla gibi süzülürken yanağından kağıtlar anlardı halimi .
Kağıtlar anlardı da sen anlamazdın ,
Niye mi ?
Çünkü başkasıydı gönlünün sahibi .
Ben bir bedeviydim gözlerinde ,
Nil’in nimetleri elimdeyken çölün kum taneleriyle nasiplenen..
Bu hikâyede Nil sendin etrafındaki verimli topraklar da ben .
Sen çekip gittin ve dökülüyor işte kum taneleri bedenimden ..
Bir gülümsemen yağmura bedel kurak çölüme,
Bir sözün mürekkebe bedel kaderimi yazdığım tükenmez kaleme .
Söz bitti yazı uçtu ,
İşte bir şiir daha bu yüzyıldan kayboldu .
Kalem kırıldı , kağıt yırtıldı,
İşte bir garibin gözleri bu yolda âmâ oldu .
Kaldı kurumuş bir beden, çekilmiş bir ruh
Onlarda tek başına heba oldu ..

Yorum Yap