Şimdi ve Burada

 Şimdi ve Burada
Okunuyor Şimdi ve Burada

ŞİMDİ VE BURADA

photo 1501139083538 0139583c060f

Birbirimize yabancılaştığımızı fark ediyorum, genel olarak bir uzaklaşmış sayılırız bunun adına da bireysellik diyoruz. Tanımlamalar bana eksik ve anlamsız geliyor şu aralar. Mesafeyi çok mu açtık yoksa açık olanı mı derinleştirdik bilemiyorum, dediğim gibi şuan anlamlandırmak çok güç. Sizin de böyle kendinizi sorguya çektiğiniz zamanlar oluyor mu? Sıklıkla kendimi sorular havuzunda yüzerken buluyorum, boğulmadığım için keyifli geliyor açıkçası fakat cevapların her zaman tatmin ettiğini söyleyemeyeceğim.  Kendimle zaman geçirirken kendime haksızlık ettiğimi fark ediyorum, bazı olaylar aslında bu kadar üstüne düşünülmeyi ve araştırılmayı hak etmiyor. Gelecekte hayatımda yer almayacak sorunlar için neden kendimi bu kadar hırpalıyorum ki diye, söyleniyorum kendi kendime. Stresli olmaya çok mu alışığız yoksa bize öğretilen bir şey mi bu? Bu yazıyı ilerletirken bile konunun ne kadar saptığını görüyorum, kafamın içinde cevapsız veya cevapları sürekli değişen o kadar çok soru var ki..

photo 1454817481404 7e84c1b73b4a

Yabancılaşmaktan bahsetmiştim sonrasında cevapsız sorulardan, birbiriyle bağlantısız görünen iki durumun benim açımdan ne derece ilişkili olduğunu tahmin bile edemezsiniz. Sorunlar yaşanırken, çözümlerini bulamadığımda sorular sarıyor bedenimi. Neden, nasıl, niye, kim ile nerede? Çözümleri bağlantıda olduğum kişiden veya olaydan alamadığımda kendime dönüyorum yine ve yeniden…

Kavramların içini doldurmaya çalışıyorum. Anlaşmak nedir, hata nedir, insanlar neden açıklama yapmazlar, ne ve kim için yaşıyorum gibi soruların arkasını doldurmak çok zor oluyor işte. Bireysel olduğunda yalnız mı sayılıyorsun? Yalnız olmak neden cevaplanması gerekilen bir soru mesela? Mutluyken bunu sorgulamıyoruz da yalnızlığımızı neden didikliyoruz? Mutluluğumuzu konuşursak bozulacağından korkuyoruz ama acımızı ve yalnızlığımızı derinleştirmeyi görev biliyoruz kendimize. Halbuki anlar, zamanın yapı taşı. Günler, aylar, yıllar geçiyor; geçtiğinde fark ediyoruz ki  anlardan elimize kalan koca bir hiç…

Şimdi, buradayım. Ne yapıyorum, nasıl değerlendiriyorum ve en önemlisi yaşadığım olayların bir anlamı var mı? Geçmiş değiştirilemez ve sürekli biçimde korunur, dokunabileceğimiz tek şey şu an biz ise bu anı kaçırıyoruz. Yaşadığımız sürece odaklandığımızda, aslında ne kadar verimli bir zaman dilimi olduğunu anlayabiliriz çünkü yaşadıklarımızdan neden-sonuç bağlantısı çıkarırız ardından hayatımızda ne gibi etkisi olduğunu görebiliriz. Bakmazsak göremeyiz, her gördüğümüz de aynı değildir çünkü baktığımız  açı  görüntüyü belirler.  Şüphesiz yaşadığımız olaylara hep aynı yerden bakmıyoruz o anda yaşadıklarımızla sonraki düşüncelerimiz akışkan biçimde şekil değiştiriyor. Önemli olan bence bulunduğumuz yaşantının bize ne anlam ifade ettiğine odaklanmak. Anlamlandırmak  güçlü bir temellendirme sağlar. Aitlik hissi yaratır ve kendimize karşı soru işaretlerini ortadan kaldırır, peki anlamlara nasıl ulaşacağız?  Eminim ki  herkesin cevabı farklı olacaktır, benim için anlamlar değerlerden oluşuyor. Değerlerim, anlamları betimler sonra da somutlandırır. Değerleri olmayan insanlar var mıdır, pek sanmam. Elbette inandığımız değerler var hepsi  biricik, benliğimize özgü. İnandığımız şeyler de anlamlandırma üzerinde etkilidir fakat inandıklarımızın oluşmasını sağlayan asıl konu da değerlerimizden gelir diye düşünüyorum. Bu kimimiz için bir döngü olacaktır benim içinse durum farklı. Değerlerim olmadan kendimi organize edemiyorum peki ya siz? Kendinizi sorgularken aldığınız cevaplar neler ile ilişkili? Birbirinden ayırmanız kolay mı? Komplike insanlarız, bu saydığımız şeyler yarın değişebilir ama şimdilik bugündeyiz ve yarını bilmiyoruz. Geleceği şekillendirecek olana yani yaşadığımız ana bakmanın tam sırası.

photo 1523853457470 8058815c0be2

Yorum Yap